-
Devamını Oku…: Flört Uygulamaları: Dijital Aşkın Kısa ÖmrüFlört uygulamaları, modern çağın en büyük aşk laboratuvarları bence. Sağdan sola kaydırmalar, algoritmaların seçtiği eşleşmeler, bildirimlerin heyecanı… Bir bakıyorsun kalbin değil, parmakların karar veriyor. Aşk artık tesadüfleri değil, ekran kaydırmalarını seviyor. Biz de aşkı meleklerden çalmıyor, App Store’dan indiriyoruz. Ama işin bir de gölgesi var. Beklentilerimiz, uygulamaların kodlarında şekilleniyor. “Bir…
-
Devamını Oku…: Sevdiğim Erkekleri de Dolunayda BıraktımDolunay, kadınların hayatında ilginç bir rol oynuyor. Kimimiz saçını ayın döngüsüne göre kestiriyor, kimimiz bereket için cüzdanını pencere önüne koyuyor… Kimimiz de eski sevgililerini dolunayda bırakıyor. Kim mi? Evet, ben! Artık fark ettim ki her dolunay benim için bir iade kutusu. Evren bana “Burçak, bu adamı hayatında gerçekten istiyor musun?”…
-
Devamını Oku…: Hayatın Bana Fısıldadıkları: Anılar ve AlıntılarHerkesin hayatında deftere yazılası, dost meclisinde anlatılası hikâyeler vardır.Benimkiler biraz komik, biraz hüzünlü, biraz da “olacak iş mi şimdi?” dedirtecek türden. Bebekliğimde ekmeğin peşinde attığım ilk adım mesela… O zamana kadar ne konuşmaya niyetim vardı ne de yürümeye. Konulduğum koltuğun şeklini alıp, adeta bir dekor gibi oturuyor; ailemi “Bu çocukta…
-
Devamını Oku…: Aşkı Öğrenmedim Belki Ama Bir Filmin Final Sahnesi Gibi SevdimBazı insanlar aşkı karşılıklı öğrenir. Bazıları öğrenemez ama hisseder. Bazıları ise sinematik bir şekilde yaşar aşkı…Kendi duygularını sanki bir kamera izliyormuş gibi içselleştirir. Bakışlarını, vedalarını, özlemlerini sahne sahne yazar gibi yaşar. Konuşmalar bazen fısıltı gibi gelir kulağına… Çünkü en çok iç ses konuşur. Benim aşk anlayışım kitaplardan değil, sahnelerden beslendi.…
-
Devamını Oku…: Ruhsal Temizlikte Unutulanlar: Telefon Galerisi, Eski WhatsApp Grupları ve Kendine DönüşHaydi gel, bu sefer tüm o tüyleri, tütsüleri, adaçayı dumanlarını bir kenara bırakalım. Çünkü bugün seni spiritüellik dosyasının son sayfalarından birine, dijital arınma köşesine davet ediyorum. Burası, kimsenin bahsetmediği ama hepimizin kirlettiği yer: Telefon galerimiz, eski WhatsApp gruplarımız ve yıllar önce unuttuğumuz ekran arkası dosyalarımız… Bazen ruhumuzu karartan tek şey…
-
Devamını Oku…: Hayalet Gibi Gitmek: Ghosting’in Ruh Hali ve TravmasıBiri bir anda yok olur. Sessizce, iz bırakmadan… Ne bir veda, ne bir açıklama… Sadece dijital bir hayalet gibi… İletildi ama okunmadı, aslında çevrim içi ama sana çevrim dışı…Bir zamanlar yazdığı “Sen çok özelsin” cümleleri, şimdi yalnızca bir ekran görüntüsünde yaşıyor.Ve sen, o sessizliği dinliyorsun. Çünkü bazı suskunluklar, en çok…
-
Devamını Oku…: Bir Tetikte Kalma Hikâyesi: Kurumsal Tükenmişlik ve Sessiz AlarmBir ofis düşün. Dışarıdan bakıldığında kurumsal, profesyonel, oturmuş bir işleyiş… Ama içeride ne düzen var, ne adalet. Sadece bir sessiz alarm çalıyor: “Bugün sıra bende mi?” Her gün işe gider gibi değil de bir mayın tarlasına giriyor gibi hissediyorsan… Bir karar verilecek ve her ne kadar konu seni ilgilendirmese de,…
-
Devamını Oku…: Sıradan Olanı Kutsal Yap: Küçük Ritüellerin GücüHayat bazen dağınık hissettirebilir. Günlük koşturmacada, fark etmeden başkalarının planlarına karışırız. Sabah alarmı bir savaş zili gibi çalar; uyanır, hazırlanır, yetişmeye çalışırız. Akşam olduğunda tek istediğimiz uzanmak olur. Yapılacaklar listesi kabarır, cevap bekleyen mesajlar birikir, bizse kendimizi bile bir türlü duyamayız. Ama bu döngüyü kırmanın yumuşak, sevgi dolu bir yolu…
-
Devamını Oku…: Enerji Kaçağımın PeşindeBir süredir ne yazmaya ne de yaşamaya mecalim kalmamış gibiydim. İçimde tarif edemediğim bir yorgunluk vardı. Hani İlyas Yalçınkaya’nın dediği gibi:“Tükendim. Çok yaraları açan…” Oysa ilginç olan, hayatımda her şeyin dışarıdan bakıldığında gayet güzel gidiyor oluşuydu.Metin’in KPSS’ye hazırlanır gibi her yeri post-it’le kapladığı İncir Reçeli sahnesi gibi yoğun bir işim…Looney…
-
Devamını Oku…: Bir Gölgede Büyüyen Aşka Veda MektubuArtık içimde taşıdığım o sızıya bir isim koyuyorum. Ve o sızının geldiği yere, seninle kurduğum bu ilişkiye… Veda ediyorum. Bu yazdıklarım sana ulaşmayacak belki. Ama bu kelimeler, içimde biriken her şeyin son yankısı olacak. Çünkü ne zaman seni düşünsem, aslında “yarım kalmış” bir benle baş başa kaldım. Ve artık kendimi…
Merhaba,
Ben Burçak
İki yanımda iki kadın yürüyor.
Biri içime dönüyor, acılarımı yazıyor.
Diğeri dışarıyı okuyor, kelimelerini işe dönüştürüyor.
Biri şifa, biri strateji…
Biri, “Neden bunu hissediyorsun?” derken;
diğeri “Neden hâlâ yazmıyorsun?” diye fısıldıyor.
Ve ben, ikisinin arasında varım.
Bu blog da onların ortak sesi!
Hoş geldin.
En Sevilen Yazılar
Sen de bana yazmak istersen:
Bana katıl!
Yeni yazıları, ilhamları ve biraz da Burçak’lık hâlleri kaçırmamak için bültene abone olabilirsin.
Son Yazılar
Instagram Notları
İki Yanımda Kadın 