-
Devamını Oku…: İlaçlar, Serumlar ve Kendine Şefkat MolasıBir süredir yazmadığımı fark ettim. Evet, yine tembelleştim. 🙂 İçimde hep şu sitem: “O kadar konu vardı, neden yazmadın Burçak?” Ama hayat bazen hiç beklemediğin şekilde seni yatağa yatırıyor. Benimki ateşli, terli, bol uyumalı bir haftayla oldu. Korona testi bile yaptılar — hiç özlemediğimiz o meşhur çubuklarla! Burnumdan beynime yolculuk…
-
Devamını Oku…: Kalbi Durduğunda Beni De GötürdüBir önceki hikâyenin ardından. Ciğerlerimde nefes kalmayana kadar koşuyordum. Kaçtığım şeyin adı yoktu ama ağırlığı vardı. Her adımımda yer yarılacak, beni içine alacak sanıyordum. Kalbim göğsümden fırlayıp düşecek gibiydi. Düşse, belki dururdum. Ama durmadım. Çünkü durursam ona yetişemeyecektim. Ya da onu bir daha hiç bulamayacaktım. Gökyüzü bu amansız kaçışı izliyordu.…
-
Devamını Oku…: O Gece Hayatımı Kaybettim Ama ÖlemedimYaşanmışlıklar beynimi istila ederken usulca ona doğru uzandım. Sanki hızlı bir hareket yapsam her şey dağılacak, zaman paramparça olacak gibiydi. Yere düşen başını kucağıma aldım. Avuçlarımın arasına sığan o yüzü seyrettim. Melekleri kıskandıracak kadar tanıdık, bir o kadar da yabancıydı artık. Porselen donukluğunda yüzü üşümüştü. Soğuk değildi hava ama o…
-
Devamını Oku…: Flört Uygulamaları: Dijital Aşkın Kısa ÖmrüFlört uygulamaları, modern çağın en büyük aşk laboratuvarları bence. Sağdan sola kaydırmalar, algoritmaların seçtiği eşleşmeler, bildirimlerin heyecanı… Bir bakıyorsun kalbin değil, parmakların karar veriyor. Aşk artık tesadüfleri değil, ekran kaydırmalarını seviyor. Biz de aşkı meleklerden çalmıyor, App Store’dan indiriyoruz. Ama işin bir de gölgesi var. Beklentilerimiz, uygulamaların kodlarında şekilleniyor. “Bir…
-
Devamını Oku…: Sevdiğim Erkekleri de Dolunayda BıraktımDolunay, kadınların hayatında ilginç bir rol oynuyor. Kimimiz saçını ayın döngüsüne göre kestiriyor, kimimiz bereket için cüzdanını pencere önüne koyuyor… Kimimiz de eski sevgililerini dolunayda bırakıyor. Kim mi? Evet, ben! Artık fark ettim ki her dolunay benim için bir iade kutusu. Evren bana “Burçak, bu adamı hayatında gerçekten istiyor musun?”…
-
Devamını Oku…: Hayatın Bana Fısıldadıkları: Anılar ve AlıntılarHerkesin hayatında deftere yazılası, dost meclisinde anlatılası hikâyeler vardır.Benimkiler biraz komik, biraz hüzünlü, biraz da “olacak iş mi şimdi?” dedirtecek türden. Bebekliğimde ekmeğin peşinde attığım ilk adım mesela… O zamana kadar ne konuşmaya niyetim vardı ne de yürümeye. Konulduğum koltuğun şeklini alıp, adeta bir dekor gibi oturuyor; ailemi “Bu çocukta…
-
Devamını Oku…: Aşkı Öğrenmedim Belki Ama Bir Filmin Final Sahnesi Gibi SevdimBazı insanlar aşkı karşılıklı öğrenir. Bazıları öğrenemez ama hisseder. Bazıları ise sinematik bir şekilde yaşar aşkı…Kendi duygularını sanki bir kamera izliyormuş gibi içselleştirir. Bakışlarını, vedalarını, özlemlerini sahne sahne yazar gibi yaşar. Konuşmalar bazen fısıltı gibi gelir kulağına… Çünkü en çok iç ses konuşur. Benim aşk anlayışım kitaplardan değil, sahnelerden beslendi.…
-
Devamını Oku…: Ruhsal Temizlikte Unutulanlar: Telefon Galerisi, Eski WhatsApp Grupları ve Kendine DönüşHaydi gel, bu sefer tüm o tüyleri, tütsüleri, adaçayı dumanlarını bir kenara bırakalım. Çünkü bugün seni spiritüellik dosyasının son sayfalarından birine, dijital arınma köşesine davet ediyorum. Burası, kimsenin bahsetmediği ama hepimizin kirlettiği yer: Telefon galerimiz, eski WhatsApp gruplarımız ve yıllar önce unuttuğumuz ekran arkası dosyalarımız… Bazen ruhumuzu karartan tek şey…
-
Devamını Oku…: Hayalet Gibi Gitmek: Ghosting’in Ruh Hali ve TravmasıBiri bir anda yok olur. Sessizce, iz bırakmadan… Ne bir veda, ne bir açıklama… Sadece dijital bir hayalet gibi… İletildi ama okunmadı, aslında çevrim içi ama sana çevrim dışı…Bir zamanlar yazdığı “Sen çok özelsin” cümleleri, şimdi yalnızca bir ekran görüntüsünde yaşıyor.Ve sen, o sessizliği dinliyorsun. Çünkü bazı suskunluklar, en çok…
-
Devamını Oku…: Bir Tetikte Kalma Hikâyesi: Kurumsal Tükenmişlik ve Sessiz AlarmBir ofis düşün. Dışarıdan bakıldığında kurumsal, profesyonel, oturmuş bir işleyiş… Ama içeride ne düzen var, ne adalet. Sadece bir sessiz alarm çalıyor: “Bugün sıra bende mi?” Her gün işe gider gibi değil de bir mayın tarlasına giriyor gibi hissediyorsan… Bir karar verilecek ve her ne kadar konu seni ilgilendirmese de,…







