-
Devamını Oku…: Kalbi Durduğunda Beni De GötürdüBir önceki hikâyenin ardından. Ciğerlerimde nefes kalmayana kadar koşuyordum. Kaçtığım şeyin adı yoktu ama ağırlığı vardı. Her adımımda yer yarılacak, beni içine alacak sanıyordum. Kalbim göğsümden fırlayıp düşecek gibiydi. Düşse, belki dururdum. Ama durmadım. Çünkü durursam ona yetişemeyecektim. Ya da onu bir daha hiç bulamayacaktım. Gökyüzü bu amansız kaçışı izliyordu.…
-
Devamını Oku…: O Gece Hayatımı Kaybettim Ama ÖlemedimYaşanmışlıklar beynimi istila ederken usulca ona doğru uzandım. Sanki hızlı bir hareket yapsam her şey dağılacak, zaman paramparça olacak gibiydi. Yere düşen başını kucağıma aldım. Avuçlarımın arasına sığan o yüzü seyrettim. Melekleri kıskandıracak kadar tanıdık, bir o kadar da yabancıydı artık. Porselen donukluğunda yüzü üşümüştü. Soğuk değildi hava ama o…
-
Devamını Oku…: Flört Uygulamaları: Dijital Aşkın Kısa ÖmrüFlört uygulamaları, modern çağın en büyük aşk laboratuvarları bence. Sağdan sola kaydırmalar, algoritmaların seçtiği eşleşmeler, bildirimlerin heyecanı… Bir bakıyorsun kalbin değil, parmakların karar veriyor. Aşk artık tesadüfleri değil, ekran kaydırmalarını seviyor. Biz de aşkı meleklerden çalmıyor, App Store’dan indiriyoruz. Ama işin bir de gölgesi var. Beklentilerimiz, uygulamaların kodlarında şekilleniyor. “Bir…
-
Devamını Oku…: Sevdiğim Erkekleri de Dolunayda BıraktımDolunay, kadınların hayatında ilginç bir rol oynuyor. Kimimiz saçını ayın döngüsüne göre kestiriyor, kimimiz bereket için cüzdanını pencere önüne koyuyor… Kimimiz de eski sevgililerini dolunayda bırakıyor. Kim mi? Evet, ben! Artık fark ettim ki her dolunay benim için bir iade kutusu. Evren bana “Burçak, bu adamı hayatında gerçekten istiyor musun?”…
-
Devamını Oku…: Hayatın Bana Fısıldadıkları: Anılar ve AlıntılarHerkesin hayatında deftere yazılası, dost meclisinde anlatılası hikâyeler vardır.Benimkiler biraz komik, biraz hüzünlü, biraz da “olacak iş mi şimdi?” dedirtecek türden. Bebekliğimde ekmeğin peşinde attığım ilk adım mesela… O zamana kadar ne konuşmaya niyetim vardı ne de yürümeye. Konulduğum koltuğun şeklini alıp, adeta bir dekor gibi oturuyor; ailemi “Bu çocukta…
-
Devamını Oku…: Ruhsal Temizlikte Unutulanlar: Telefon Galerisi, Eski WhatsApp Grupları ve Kendine DönüşHaydi gel, bu sefer tüm o tüyleri, tütsüleri, adaçayı dumanlarını bir kenara bırakalım. Çünkü bugün seni spiritüellik dosyasının son sayfalarından birine, dijital arınma köşesine davet ediyorum. Burası, kimsenin bahsetmediği ama hepimizin kirlettiği yer: Telefon galerimiz, eski WhatsApp gruplarımız ve yıllar önce unuttuğumuz ekran arkası dosyalarımız… Bazen ruhumuzu karartan tek şey…
-
Devamını Oku…: Hayalet Gibi Gitmek: Ghosting’in Ruh Hali ve TravmasıBiri bir anda yok olur. Sessizce, iz bırakmadan… Ne bir veda, ne bir açıklama… Sadece dijital bir hayalet gibi… İletildi ama okunmadı, aslında çevrim içi ama sana çevrim dışı…Bir zamanlar yazdığı “Sen çok özelsin” cümleleri, şimdi yalnızca bir ekran görüntüsünde yaşıyor.Ve sen, o sessizliği dinliyorsun. Çünkü bazı suskunluklar, en çok…
-
Devamını Oku…: Bir Tetikte Kalma Hikâyesi: Kurumsal Tükenmişlik ve Sessiz AlarmBir ofis düşün. Dışarıdan bakıldığında kurumsal, profesyonel, oturmuş bir işleyiş… Ama içeride ne düzen var, ne adalet. Sadece bir sessiz alarm çalıyor: “Bugün sıra bende mi?” Her gün işe gider gibi değil de bir mayın tarlasına giriyor gibi hissediyorsan… Bir karar verilecek ve her ne kadar konu seni ilgilendirmese de,…
-
Devamını Oku…: Sıradan Olanı Kutsal Yap: Küçük Ritüellerin GücüHayat bazen dağınık hissettirebilir. Günlük koşturmacada, fark etmeden başkalarının planlarına karışırız. Sabah alarmı bir savaş zili gibi çalar; uyanır, hazırlanır, yetişmeye çalışırız. Akşam olduğunda tek istediğimiz uzanmak olur. Yapılacaklar listesi kabarır, cevap bekleyen mesajlar birikir, bizse kendimizi bile bir türlü duyamayız. Ama bu döngüyü kırmanın yumuşak, sevgi dolu bir yolu…
-
Devamını Oku…: Enerji Kaçağımın PeşindeBir süredir ne yazmaya ne de yaşamaya mecalim kalmamış gibiydim. İçimde tarif edemediğim bir yorgunluk vardı. Hani İlyas Yalçınkaya’nın dediği gibi:“Tükendim. Çok yaraları açan…” Oysa ilginç olan, hayatımda her şeyin dışarıdan bakıldığında gayet güzel gidiyor oluşuydu.Metin’in KPSS’ye hazırlanır gibi her yeri post-it’le kapladığı İncir Reçeli sahnesi gibi yoğun bir işim…Looney…








