-
Devamını Oku…: Kendini Tanımanın Dayanılmaz AğırlığıBiri bana “Kendini anlat” dese bir şeyler söylerim elbette. Neleri sevdiğimi, neye sinirlendiğimi, nasıl bir insan olduğumu düşündüğümü anlatırım. Birkaç iyi özelliğimi sayarım, araya kendimde pek sevmediğim bir şeyi de eklerim. Sonuçta kendimden bahsediyorum. Bilmem gerekir. Ama bazen söylediğim bir cümlenin ardından duruyorum: Ben gerçekten böyle biri miyim? Yoksa kendimi…
-
Devamını Oku…: Kendime İyi Bakmayı da Yapılacaklar Listesine EkledimBir ara kendime iyi bakmak için de ayrı bir takvim gerekecek sandım. Sabah erken kalk, suyunu iç, birkaç sayfa yaz, hareket et, biraz sessiz kal, telefonuna hemen bakma, akşam da ekranı erken kapat, arada çalış, insanlarla görüş, evi toparla, mesajlara dön. Yeterince uyu ama hayatı da kaçırma. İnsan bütün bunları…
-
Devamını Oku…: Geçmiş Zaman Kipinde Bir AşkBazı insanlar hayatımızdan çıktığında onları hemen geçmiş zamana çeviremiyoruz. Dilimiz çeviriyor belki; “severdi” diyoruz, “gelirdi”, “böyle derdi”. Ama kalbin dilbilgisi biraz daha yavaş çalışıyor. Bir zamanlar gününün içine karışmış, sesindeki küçücük bir değişiklikten ne hissettiğini anlamış birinin, artık yalnızca “eskiden” diye başlayan cümlelerde yaşayacak olması tuhaf geliyor. Daha dün ona…
-
Devamını Oku…: Başkalarının Kafasında Yaşamaktan YoruldumBazı cümleleri yıllarca üzerimizde taşıyoruz. Biri bir gün bir şey söylüyor. Belki öfkeyle, belki düşünmeden, belki tam da canımızın acıyacağını bilerek… Sonra gidiyor, cümle kalıyor. İnsan tuhaf bir canlı. Kendisine söylenen en soğuk sözleri bile bazen bir ceket gibi üzerine geçiriyor. Üstelik önü açık bir ceket… Hiçbir yeri tam kapatmıyor,…
-
Devamını Oku…: Tesadüflere ve Yarım Kalan Planlara DairHayatta tesadüflere inanır mısınız? Bu soruya uzun yıllar boyunca çok net bir cevabım vardı: Hayır! Çünkü bana göre hayat, seçimlerden oluşuyordu. Verdiğimiz kararlar, yaptığımız planlar, çizdiğimiz yollar… Hepimiz kendi hikâyemizin yazarıydık ve yaşadıklarımız da bunun doğal sonucuydu. Sonra büyüdüm. Ve büyüdükçe fark ettim ki, hayatımın en önemli anlarının neredeyse hiçbirinde…
-
Devamını Oku…: Kapadokya Notları: Toprağa Dokunmak, Yavaşlamak ve Biraz Kaybolmak ÜzerineKapadokya’ya gitmeden önce bana “Kapadokya nasıl bir yer?” diye sorsalardı, muhtemelen herkesin vereceği cevapları verirdim: Balonlar.Peri bacaları.Mağara oteller.Gün doğumunda çekilen o kusursuz fotoğraflar. Ama şimdi biri bana aynı soruyu sorsa, bu kadar basit bir cevap veremem. Çünkü artık Kapadokya’nın bir manzaradan, bir şehirden ya da bir seyahat rotasından ibaret olduğunu…
-
Devamını Oku…: Çocukken Seçtiğin Masal, Sana Kendini Çok Önceden Anlatmış OlabilirÇocukken bazı masalları sever, bazılarını ise seçeriz. Aradaki farkı ise çoğu zaman ancak büyüdüğümüzde anlarız. Çünkü yıllar sonra dönüp baktığımızda fark ederiz ki, bazı hikâyeler bize sadece güzel değil; tanıdık da gelmiştir. Sanki onları ilk kez duymuyormuşuz gibi. Sanki bir yerlerde, çok önceden, onları zaten biliyormuşuz gibi. Belki bu yüzden…
-
Devamını Oku…: Bazı İlk Buluşmalar Hiç Yaşanmamalı!Bazen bir hikâye daha başlamadan biter. Ben bunu geçenlerde çıktığım bir ilk buluşmada öğrendim. Gitmeden önce içimde tarif edemediğim bir huzursuzluk vardı. Mesajlarında sert bir ton hissediyordum. Telefon konuşmalarında ise görünmez bir gerginlik… Sanki benimle konuşmuyor da görünmez biriyle kavga ediyordu. Yine de gittim. Çünkü bazen sezgilerimizle önyargılarımızı karıştırıyoruz. ”Belki…
-
Devamını Oku…: Bazı Kadınlar Özür Dileyerek YaşıyorGeçen hafta bir müşteri bana hayal kırıklığına uğradığını söyledi. Aslında dünyanın en normal cümlelerinden biri. Kurumsal hayatın içinde her gün duyabileceğiniz türden bir geri bildirim. Ne içinde hakaret vardı, ne öfke, ne de suçlama. Sadece bir cümle: ”Hayal kırıklığına uğradım.” Ve ben gidip tuvalette ağladım… Öyle gözlerin hafifçe dolduğu, birkaç…
-
Devamını Oku…: Ben Bir Şey Olsaydım: Kendini Dolaylı Yoldan Tanımanın BüyüsüBazı sorular vardır, cevapları basit görünür ama insanın içindeki en saklı odalara dokunur. ”Bir çiçek olsaydım ne olurdum?” mesela. İlk bakışta çocukça bir soru gibi durur. Biraz Instagram filtresi, biraz eski arkadaş defteri, biraz da ”kişilik testi çözelim mi?” enerjisi taşır. Ama insan gerçekten durup düşününce fark eder: Kendini doğrudan…
Merhaba,
Ben Burçak
Ben bazı şeyleri yaşarken değil,
yazarken anlıyorum.
Bir cümle geliyor, bir anı yerine oturuyor,
bir kırık biraz daha anlam kazanıyor.
Bu blog; aşkın, kırılmanın, büyümenin
ve insanın kendine geç kalmasının izinde.
Belki sen de burada, kendi kalbine
benzeyen bir cümle bulursun.
En Sevilen Yazılar
Sen de bana yazmak istersen:
Bana katıl!
Yeni yazıları, ilhamları ve biraz da Burçak’lık hâlleri kaçırmamak için bültene abone olabilirsin.
Instagram Notları
