İki Yanımda Kadın

Elimde bir sihirli değnek olsa, sanırım 2008’e giderdim.“Issız Adam” filmine, o meşhur yaprak sarmasına, o uzun bakışlara, fonda çalan Anlamazdın şarkısına… Ve sonra bir bir kopan kalplere, yarım kalan aşklara.Çünkü o filmle birlikte bence sadece bir karakter değil, bir neslin sevme şekli değişti. Kendimizi o “romantik ama bağlanmayan adam”a kaptırdık.Kaç…

TNK, “Aşkı Harcamanın 80 Yolu” şarkısında yalnızca ilk dördü sayıyor olabilir. Ama hepimiz biliyoruz ki listenin devamı çok daha kalabalık. Travmatik sevenler, “ya benimsin ya kara toprağın”cılar, “ayrılalım ama severek” diyen romantik manipülatörler… Eminim o listede hepimizin tanıdığı birkaç tip var. Bugün o listenin görünmeyen, adı konmamış ama ruhumuzda izi…

Yenilik, özgürlük ve kolektif bilincin yükseldiği Kova Çağı’ndayız. Artık bilgiye ulaşmak saniyeler sürüyor, fikirler gezegenin bir ucundan diğer ucuna göz açıp kapayana kadar yayılıyor. Ama bu hız, sadece internet kablolarında değil. Zihinsel ve duygusal düzlemde de bağlantılarımız hızlandı. Birini aniden düşünüyorsun. Kalbin çarpıyor. Bir mesaj mı gelecek hissi sarıyor içini.…

Bazı karşılaşmalar aşk değildir. Bir ilişki bile değildir hatta… Ama sana öyle bir dokunur ki, İçinde bir şey değişir. Bir daha asla eski haline dönemezsin. Sen bana dokunmadan önce, ben seni çoktan içime almıştım. Bir kelimede, bir bakışta, bir gecede değil… Zihnimde, kalbimde, sezgilerimde… Hiçbir şey birdenbire olmadı. Zamanla açıldım…

Bir insana “Beni neden sevmedin?” diye sorulmaz ki…Zaten onu, seni sevmesi için sevmezsin ki.Bir an gelir, sadece içindeki çocuğu görürsün. O an, doğru kişi olduğuna inanırsın.Belki de gerçekten öyledir.Ama eğer o, seni içinde bir yerde hissedemiyorsa ve bunu utana sıkıla da olsa söylüyorsa…Ona “Neden?” diye soramazsın ki. Sadece bir hafta…